چهاردهمین همایش هفتۀ نکوداشت اصفهان برگزار شد

اینها بخشی از اظهارات امروز پنجشنبه (اول آذرماه) در چهاردهمین همایش هفته نکوداش در اصفهان بود که با حضور تعدادی از انجمن های دوستداران اصفهان و با حضور برخی از چهره های فرهنگی و اجتماعی این شهر از جمله مهدی کارشناس و تاریخ نگار اصفهانی برگزار شد. کیوان، مدیرعامل عبدالله جبل عاملی، مدیرکل سابق میراث فرهنگی استان اصفهان و «فاضله صلواتی» نویسنده و پژوهشگر و بسیاری فعالان محیط زیست و میراث فرهنگی اصفهان. صورت گرفت

لازم به یادآوری است که اول آذرماه روز اصفهان نامگذاری شده است و دلیل آن این است که تعدادی از اصفهان شناسان در اردیبهشت ماه سال 1384، «اول دی»، یادبود ساخت دیوار بزرگ اصفهان در دوره حسن رکن الدوله دیلمی را گرامی می دارند. 322 تا 366 هجری قمری) همانطور که «روز بی دین اصفهان» و تصویر تاریخی حک شده بر کاشی های ورودی را انتخاب و تأیید کردند. بازار قیصریه اصفهان که برگرفته از صورت فلکی قوس (آذرماه) است با محتوایی عالی طراحی و به عنوان «نماد اصفهان» انتخاب شد. سرانجام در سال 1397 نماد اصفهان و روز اول آذرماه به عنوان روز اصفهان به تصویب شورای شهر اصفهان رسید، در حالی که با توجه به جاذبه های گردشگری مناظر زیبای اصفهان از 1 تا 19 اردیبهشت ماه به عنوان «هفته میراث طبیعی در اصفهان

در این آیین مهدی تقیانی نماینده مردم اصفهان در شورای اسلامی وی گفت: در طول چهار سال مسئولیت های مختلف از نزدیک مشکلات اصفهان را رصد کردم. مسئله نوع حکمرانی ما در حوزه آب، محیط زیست، صنعت و حوزه های مختلف نیازمند تصمیمی آگاهانه و نگاه به آینده است.

وی افزود: متاسفانه مدیریت موضوع آب شفاف، ملموس، پاسخگو و با مشارکت مردم نیست. پس از گذشت 4 سال هنوز نتوانسته ایم به آمار دقیق محل مصرف آب زاینده رود از سراب تا پایاب دست پیدا کنیم.

طاغانی خاطرنشان کرد: هرگونه طرح انتقال آب بدون اصلاح مدیریت آب محکوم به شکست است. بنابراین نه موفقیتی حاصل می شود و نه زاینده رود نیز جاری خواهد شد. یکی از ایرادات زاینده رود وعده های داده شده است. ما باید قوانین خاصی داشته باشیم و دسترسی های کنترلی در زمان خرابی داشته باشیم.

همچنین حشمت الله چوخانی، فعال محیط زیست و پژوهشگر منطقه زاینده رود وی در چهاردهمین همایش هفته نکودش اصفهان که امروز پنجشنبه (اول آذرماه) در محل اتاق بازرگانی اصفهان برگزار شد، گفت: اگر بهشت ​​روی زمین است، سرزمین اصفهان است. اگر در آسمان باشد جلوی اصفهان است.

وی ادامه داد: اصفهان شهری اثیری، نمونه و شهری متفاوت با سایر شهرها است. اصفهان شهر بهشتی است، اما ما با این بهشت ​​چه کرده ایم؟ به گزارش زاینده رود اصفهان به یک شریان حیاتی تبدیل شده است و متأسفانه بیش از دو دهه است که زاینده رود را نمی بینیم.

یکی از اعضای هیئت مدیره انجمن دوستداران اصفهان بیان کرد: وقتی از وضعیت آب و هوا، اکوسیستم و زاینده رود سوال می شود، آیا امیدی وجود دارد؟ در جواب می گویم چاره ای جز امید نیست. من معتقدم اگر بر اثر حماقت برای بهشت ​​ما اتفاقی بیفتد، اما یک انسان عاقل می تواند مشکلات را حل کند.

این فعال محیط زیست و پژوهشگر منطقه زاینده رود، بار دیگر با اشاره به اینکه اصفهان شهری متفاوت است، خاطرنشان کرد: برای تفاوت اصفهان می توان به زمانی که زاینده رود جاری بود و همچنین هزاران جریانی که پیشرفت کردند اشاره کرد. در فرهنگ و هنر انتظار فرهنگ از این افراد بیشتر است. ما مسئول محیط زیست، اکوسیستم و نهادهای اجتماعی هستیم.

در ضمن بهرام نادی، عضو هیئت علمی دانشکده عمران و ژئوتکنیک دانشگاه نجف آباد همچنین در چهاردهمین همایش هفته نکودش اصفهان که امروز پنجشنبه (اول آذرماه) در محل اتاق بازرگانی اصفهان برگزار شد، اظهار کرد: فرونشست ناشی از ریزش آب های زیرزمینی است که نتیجه عدم تطابق بین آب ورودی و برداشت است. . حجم کمتر از مبلغ برداشت است، این یک عدم تطابق است.

یکی از اعضای کارگروه تخصصی غرق شدن اصفهان بیان کرد: سازمان زمین شناسی میزان غرق شدن اصفهان را اندازه گیری کرد و بر اساس آن میزان غرق شدن در سال 1401 را بررسی کرد. 0 تا 18.04 سانتی متر را نشان داد.

وی با بیان اینکه نصب جی پی اس در یکی از سازه های سازمان نظام مهندسی نشان داد که فرونشست 11 سانتی متری در یک سال رخ داده است، افزود: فرونشست در مسجد سید، مسجد جامع عباسی و بسیاری از ساختمان های دیگر بسیار ناراحت کننده است. ما نتوانستیم میراث فرهنگی را حفظ کنیم.

مدرس دانشکده عمران و ژئوتکنیک دانشگاه نایف آباد ادامه داد: از سال 1361 تا 1403. مقدار آب زیرزمینی را با یک سطح سنج که 80 متر آب زیرزمینی را نشان می دهد اندازه گیری کرده ایم. این در حالی است که سطح آب های زیرزمینی از زمان ناصرخسرو تا سال 1350 ثابت مانده است، اما امروز با کاهش شدید مواجه هستیم.

وی با اشاره به اینکه بر اساس قانون مصوب سال 61، حفر 150 هزار حلقه چاه غیرمجاز مجاز بوده است، افزود: اصفهان ناراضی است. با جاری بودن آب زاینده رود تنها 50 درصد آن قبل از رسیدن به مقصد مصرف می شود. برای توسعه به جامعه ای آگاه نیاز داریم.

انتهای پیام