سراج: «گلپا» زمزمه مردم کوچه و بازار بود
به گزارش ایسنا، زنده یاد گلپا که به عنوان یکی از آخرین نسل طلایی موسیقی قلاهی شناخته می شد و صدایش سال ها در یاد مردم ایران مانده است، شامگاه شنبه ۲۲ آبان ماه بر اثر بیماری درگذشت و از دست دادنش خبر ناراحت کننده برای اهالی موسیقی ایران و طرفدارانش.
حسام الدین سراج (خواننده موسیقی اصیل ایرانی) وی در خصوص درگذشت استاد گلپا به ایسنا گفت: «درگذشت استاد اکبر گلپایگانی را به همه هنردوستان و دوستداران هنر و فرهنگ ایران تسلیت می گویم.» صدای او را از دوران نوجوانی به یاد دارم. در آن زمان خوانندگان بزرگی چون استاد ایرج (حسین خواجه امیری) و استاد گلپایگانی با عنوان گلپا، استاد عبدالوهاب شهیدی، استاد محمودی کانساری، استاد بنان و استاد شجریان از خوانندگان بزرگ این دوره بودند که در برنامه های جاودانه حضور داشتند. گلها، برگ سبز و برنامههای دیگر در موسیقی و آهنگهای ایرانی که تولید و اجرا میشد شرکت میکردند و همیشه الگوی نوجوانان و جوانانی بودند که به دنبال آواز بودند.
وی ادامه می دهد: از چند تن از دوستان موسیقی که با استاد نورعلی برومند فامیل بودند شنیده بودم که استاد گلپایگانی کارمند استاد برومند بوده و همیشه در کنار ایشان بوده است. استاد گلپایگانی در فراگیری ردیف از استاد برومند کوشا بود، به طوری که بسیاری از علاقه مندان به آواز بر این باور بودند که استاد گلپایگانی یکی از رهبران ردیف در زمان خود بوده است، اما سبک او دقیقاً مطابق با «ردیف» یعنی همان سبک نبود. این فقط تقلیدی از ردیف است.او راه دیگر را رفت. استاد گلپایگانی را شاید امروزه بیشتر با ترانه هایش می شناسند، اما در خوانندگی نیز بسیار قوی بود و برخی از آهنگ هایش که در آن زمان شنیده می شد، زمزمه های مردم کوچه و بازار بود.
سراج در این زمینه از آهنگ «مست مستم ساقیا دستم بگیر» به عنوان نمونه بارز یاد می کند و می گوید: به هر حال لطافت صدای گلپا و قدرت آوازی او و ذوق خاص او در انتخاب شعر و ترانه، کلیت هویت گلپایگانی است. یا پدیده آواز مدرن مانند اکبر گلپایگانی یا گلپا می سازد.
در نهایت می گوید: در جوانی به صدای ایشان گوش می دادم اما این اواخر با کمک دوستانم توانستم در خدمت ایشان باشم. تواضع و مهربانی او واقعاً خاص و جهانی بود. بسیار متواضع و مهربان بودند و ارتباطشان با دوستان و مردم بسیار خوب بود. روحش همیشه در آرامش باشد.
انتهای پیام