خبرنگار در قامت مُدعیالعموم
خبرنگار در قامت مُدعیالعموم
ورود مدیران به حوزه مأموریتهای یکدیگر و قضاوت آن، از اموری زیبنده مسافران یک قطار نیست و خبرنگاران نباید در این قبیل موارد، موضعی خنثی گرفته و فرصت تاخت و تاز یک طرفه به هر مدیری در حوزهای بر خلاف مأموریت تعریف شده بدهند.
به گزارش گروه آموزش و پرورش خبرگزاری فارس، محمد ابراهیم محمدی کارشناس رسانه یادداشتی به این خبرگزاری ارسال کرده و در آن آورده است: به عقید نگارنده خبرنگاران یگانه کانال ارتباطی بین مردم و مدیران محسوب میشوند و از این بابت حق حیات آگاهیبخشی به جامعه دارند.
امنیت روانی و آگاهیبخشی صریح و سریع و مهمتر از همه عدالت رسانهای یکی از جمله ثمرات و برکات عناصر رسانهای آگاه و متعهد است.
آگاهی، دانش فنی و مهارتی خبرنگاران این امنیت را برای مردم فراهم ساخته تا اطلاعرسانیهای یک سویه و جانبدارانه، موجب داوریهای یک طرفه، فضاسازی و احیاناً سیاهنمایی نشود.
خبرنگاران رسانهها با حفظ اصالت شغلی و رسالت امانتداری، حلقه وصل و ارتباط مردمی بوده و در قامت مُدعیالعموم مطالبات به حق مردم را پیگیری میکنند.
اما نکته مهم آن است که طرح مسائل و بیان قوت و ضعفهای مختلف درگذر ارتباطات بهگونهای نیست و نیز نباید باشد که کارهای مدیر گذشته را غیر منصفانه تخریب و یا تحریف شود.
ورود مدیران بهویژه در حوزه کارگزاران دولت به ساحت مأموریتهای یکدیگر و قضاوت و حتی تخریب و سیاهنمایی آن از اموری نیست که زیبنده مسافران یک قطار باشد و خبرنگاران بهویژه در حوزه رسانه نیز نباید در این قبیل موارد موضعی خنثی گرفته و فرصت تاخت و تاز یک طرفه به هر مدیر در حوزهای بر خلاف مأموریت تعریف شده بدهند.
خبرنگار و یا مجری نشست خبری باید ضمن مدیریت گفتوگو، اجازه مداخله در دیگر حوزهها و یا ارائه اطلاعات ناقص و غلط را نداده و حداقل از اطلاعات خود که از الزاما ت هر خبرنگار است، استفاده کند و شاید کمترین کار تماس با دستگاه مورد مداخله و فراهمسازی فرصت توضیح و دفاع است.
ورود معاون پرکار و شاید فارغالبال وزارت تعاون، رفاه و تأمین اجتماعی به حوزه وزارت آموزش و پرورش، بزرگترین سازمان تدوین، تألیف و چاپ کتابهای درسی ایران و تاخت و تاز بی محابا بدون حضور کارشناسی از حوزه مربوطه محل تأمل شد.
این نشست که با حضور یکی از خبرهترین عوامل رسانهای همراه بود، ناپخته ترین اطلاعات را در حوزه کتابهای درسی و کمکآموزشی در پربینندهترین برنامه شبکه 1 به جامعه پمپاژ کرد که متأسفانه بخشهای تخریبی و ناصواب آن در قالب یک فایل در فضاهای مجازی گسترده بازپخش شد.
بنده اگر جای تهیهکننده و بهویژه خبرنگار فرزانه آن بودم، اجازه نمیدادم فردی که صدها کار مانده و بلاتکلیف دارد و به نوعی مسئول دهها معضل و امنیت رفاهی و اجتماعی است، به حوزه فنی و تخصصی دیگری ورود پیدا کند.
شاید بهتر آن بود در چنین گفتوگویی که پای یک دستگاه بزرگ دیگر به میان کشیده میشود، به پنل دو طرفه تبدیل میشد تا فرصت و زمینه داوری منصفانه فراهم گردد و یا حداقل از اتاق فرمان میخواستم تا ارتباط تلفنی برنامه را با مدیر دستگاه مربوطه برقرار کند تا مردم به عدالت بین دو دستگاه و دو مدیر ارزیابی و قضاوت کنند.
طرح مسائل یکطرفه و تشویش اذهان و جبران آن در قالب دفاع نسخه سوخته و بیتأثیر این دست برنامههاست. از کجا معلوم مخاطبان؛ همان کسانی باشند که بودند و شاید این خود آغاز یک ذهنیتسازی دوباره باشد.
انتهای پیام/