ضرورت ایجاد صندوق ویژه حوادث سوختگی در کشور/عدم وجود 1200 تخت سوختگی در کشور

به گزارش ایسنا، دکتر محمدجواد فاطمی در این خصوص گفت: نهادها، صنایع و سازمان های مختلف از جمله وزارت دخانیات، وزارت نیرو، نفت و صنعت می توانند در تشکیل صندوق حوادث سوختگی مشارکت کنند تا سوختگی و سوختگی بیماران حمایت می شوند.

وی با بیان اینکه قبوض برق و گاز با عنوان تصادف از مشترکان دریافت می شود، افزود: قرار است قبوض برق و گاز مشترکان در صندوقی جمع شود و برای کمک به سوختگی بیماران هزینه شود، اما در حال حاضر هیچ اطلاعی از این وجوه در قبوض و نحوه خرج آن نداریم.

کمبود تخت برای سوختگی در کشور

وی از وجود هزار و 350 تخت سوختگی در کشور خبر داد و گفت: بر اساس برآورد وزارت بهداشت در سال 1393. تعداد تخت های سوختگی کشور باید حداقل 2500 تخت باشد که در حال حاضر حداقل 1200 تخت سوختگی است.

دکتر فاطمی با اشاره به کمبود تخت BICU در کشور گفت: طبق برآوردهای وزارت بهداشت باید حداقل 450 تخت BICU در کشور داشته باشیم که در حال حاضر تعداد این تخت ها 150 تخت است.

وی افزود: در برنامه اول و پنجم توسعه مقرر شد 10 درصد از تخت های بیمارستان های دولتی کشور به بیماران اعصاب و روان و بیماران سوختگی اختصاص یابد، زیرا اکثر بیمارستان ها تمایلی به داشتن این بخش ها ندارند، اما این قانونی است. تعهد هرگز انجام نشده است.

بهترین کاری که می توانید انجام دهید این است که واحدهای سوختگی در بیمارستان های دولتی راه اندازی کنید

رئیس سابق بیمارستان حضرت فاطمه (س) تهران با بیان اینکه بهترین کار وجود واحد سوختگی در بیمارستان های دولتی است، گفت: بیماران سوختگی تنها با مشکل سوختگی به بیمارستان مراجعه نمی کنند و گاهی اوقات این افراد از بدن می افتند. قد و با شکستگی اندام یا ستون فقرات، یا بیماری های زمینه ای مانند بیماری قلبی یا دیابت، یا خونریزی گوارشی در طول فرآیند درمان را تجربه می کنند.

وی افزود: همه بیماران سوختگی تنها به تجربه جراح نیاز ندارند، بلکه سوختگی بیماری است که اندام های مختلف را درگیر می کند و نیاز به متخصصان مختلفی مانند رژیم غذایی، قلب و عروق، ارتوپدی، جراحی پلاستیک و گوارش -بیمارستان های تخصصی، حضور متخصصان ضروری است. در مناطق دیگر ممکن است امکان پذیر نباشد، بنابراین بهتر است واحد سوختگی در بیمارستان های عمومی باشد.

دکتر فاطمی از عدم فعالیت واحدهای سوختگی در برخی از مراکز استان ها خبر داد و گفت: در بسیاری از این مراکز وضعیت واحدهای سوختگی مناسب نیست. تنها در چند استان این بخش ها شرایط بهتری دارند، اما حتی این مراکز نیز با مشکلات جدی مواجه هستند و به دلیل عدم تخصیص بودجه کافی، درمان ها نتیجه مطلوبی نداشته است.

چرا ما تعداد زیادی موسسات خیریه و انجمن های حمایتی نداریم؟

یکی از اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران با اشاره به اینکه در بیماری های مختلف از جمله سرطان، بیماران اقشار مختلف جامعه شامل اقشار ضعیف و پردرآمد هستند، گفت: بیمارانی که توانایی مالی بالایی دارند به انجمن های خیریه گرایش دارند. زمانی که با بیماری مواجه می شوند و از قسمت های ضعیف تر حمایت می کنند. اما در زمینه سوختگی با توجه به اینکه اکثر بیماران از اقشار ضعیف جامعه هستند، انجمن های خیریه و حمایتی قابل توجهی در این زمینه ایجاد نشده است.

وی گفت: انجمن ققنوس اولین انجمنی است که بعد از سه انجمن که چندان موفق نبودند تشکیل شد و ققنوس تنها انجمن سوختگی فعال و موفقی است که از سال 94 تاسیس شده است. و توانست به فعالیت خود ادامه دهد و خوشبختانه خیرین خوبی نیز به ایشان پیوستند اما کار در زمینه سوختگی از انجمن های حمایتی و خیریه های مرتبط با سایر بیماری ها سخت تر است.

دکتر فاطمی تاکید کرد: انجمن ققنوس برنامه بیشتر در راستای افزایش مسئولیت اجتماعی، اطلاع رسانی مسئولان، پیشگیری از سوختگی و حمایت از بیماران سوختگی با حفظ احترام خود فعالیت می کند و این انجمن حتی برای جمع آوری کمک های مالی از بیماران سوخته عکسی هم نگرفته است. . «و ایجاد حس ترحم و دلسوزی در بین مردم گسترش نیافته است.

وی افزود: در کنار انجمن ققنوس، یک NGO یا انجمن زنو وجود دارد که در زمینه سوختگی فعالیت می کند و در زمینه توانمندسازی بیماران برای بازگشت به زندگی عادی، از بیماران سوختگی حمایت های روانی و آموزشی می کند. ”

تقسیم بندی و تخصیص منابع وزارت بهداشت به سوختگی توجه چندانی نمی کند

رئیس انجمن «ققنوس» گفت: تخصیص و توزیع منابع در وزارت بهداشت بر اساس توان افرادی است که در حوزه های مختلف فعالیت می کنند، چرا که لابی قدرتمندی در این زمینه وجود ندارد و بیشتر بیماران از اقشار ضعیف هستند. و اقشار محروم جامعه و این امر منجر به فقدان زبان فصیح و رسا و قدرت تخصیص منابع می شود.

و ادامه داد: متأسفانه بسترهای سوختگی کافی در کشور وجود ندارد اما به توسعه آنها توجهی نمی شود. آخرین بیمارستان سوختگی تهران در سال 1341 ساخته شد و بیمارستان سوختگی جدید که به صورت احساسی و پس از یک حادثه در سال 1359 ساخته شده بود، پس از 23 سال هنوز تکمیل نشده و مشخص نیست چه زمانی تکمیل و آماده کار می شود.

دکتر فاطمی با اشاره به غیراستاندارد بودن برخی بیمارستان ها و واحدهای سوختگی کشور گفت: متأسفانه بیمه ها پوشش مناسبی برای بیماران سوختگی ندارند و بسیاری از اقلام مورد نیاز بیماران سوختگی از پوشش بیمه ای کافی برخوردار نیستند و ناچارند. آنها را در بازار آزاد با قیمت های پایین بخرید.” و خدمات پشتیبانی برای بیماران سوختگی بسیار اندک است و پانسمان های مدرن گران هستند و اکثر بیماران قادر به خرید آنها نیستند.

انتهای پیام