آلودگی هوا تقریباً در همه کشورها بیش از دستورالعمل در هر صد است

براساس آنالیز شرکت فناوری سوئیس برای کیفیت هوا ، تنها هفت کشور از دستورالعمل های سازمان بهداشت جهانی در سال گذشته به میزان ذرات میکروپوزون به نام PM2.1 استفاده کرده اند.

استرالیا ، نیوزیلند و استونی چندین کشور بودند که میانگین آنها بیش از 2 میکروگرم PM2 در متر مکعب در سال با گرینلند و برخی از کشورهای جزیره کوچک نبود.

آلوده ترین کشورها شامل چاد ، بنگلادش ، پاکستان ، جمهوری دموکراتیک کنگو و هند هستند. این گزارش نشان می دهد که سطح PM 2.1 در هر پنج کشور حداقل 5 برابر بیشتر از سال مجاز بود.

پزشکان می گویند برای PM 2.3 سطح ایمنی وجود ندارد زیرا آنها به اندازه کافی کوچک هستند و وارد جریان خون می شوند و به اندام های بدن آسیب می رسانند. با این حال ، کارشناسان فکر کرده اند که پیروی از دستورالعمل های آنها می تواند جان میلیون ها نفر در سال را نجات دهد. مطالعات نشان داده اند که هوای آلوده پس از فشار خون بالا دومین عامل خطر است.

ICAR ، مدیرعامل Iqair ، گفت: “آلودگی هوا بلافاصله ما را نمی کشد – می تواند دو تا سه دهه طول بکشد تا اثرات آن را بر سلامتی ما ببینیم ، مگر اینکه بسیار دشوار باشد.” بنابراین ، اجتناب از این یکی از مواردی است که مردم اغلب در زندگی خود به آن فکر نمی کنند.

به گفته گاردین ، ​​این گزارش سالانه ، که سال هفتم خود را می گذراند ، بر برخی زمینه های پیشرفت نیز تأکید دارد. این داده ها همچنین نشان داد که سهم شهرهایی که استانداردهای PM2 را رعایت می کنند از 2 ٪ به 2 ٪ در سال افزایش یافته است.

به عنوان مثال ، آلودگی هوا در هند ، که شش شهر از چهار شهر آلوده به جهان را در خود جای داده است ، بین سنین 1 تا 2 سال 2 ٪ کاهش یافته است. کیفیت هوا در چین نیز بهبود یافته است.

کیفیت هوا در پکن اکنون تقریباً شبیه سارایوو ، پایتخت بوسنی و هرزگوین است. این گزارش نشان می دهد که سارایوو برای دومین سال متوالی آلوده ترین شهر اروپا است.

اپیدمیولوژیست زیست محیطی زوران جووانوویچ اندرسن می گوید که این نتایج بر برخی از حقایق وحشتناک در مورد آلودگی هوا تأکید دارد.

وی گفت: تفاوت های بزرگ حتی در یکی از روشن ترین قاره ها مشاهده می شود. شهروندان کشورهای اروپای شرقی و نه -کشورهای اتحادیه اروپا بالکان در آلوده ترین هوای اروپا نفس می کشند و تفاوت 2 به عنوان PM 2.3 بین شهرهای آلوده و با آلودگی کم وجود دارد.

دولت ها می توانند هوای خود را با سیاست هایی مانند تأمین مالی انرژی های تجدید پذیر و پروژه های حمل و نقل عمومی حذف کنند. زیرساخت های ارتقاء گردشگری و دوچرخه سواری و جلوگیری از سوزاندن زباله های کشاورزی اقدامات دیگری است.

برای این رتبه بندی ، محققان میانگین داده های آلودگی هوا را در سطح زمین در طول سال تقویم اندازه گیری کردند.

نظارت بر کیفیت هوا در بخش هایی از آفریقا و آسیای غربی بزرگتر است ، جایی که چندین کشور از این تجزیه و تحلیل خارج شده اند. کشورهای فقیر قاره های مختلف در سراسر جهان از کشورهای ثروتمند هوای کثیف دارند ، اما آنها اغلب فاقد ایستگاه های اندازه گیری برای آگاه سازی شهروندان یا تمایل به ایجاد تغییر در سیاست ها هستند.

پایان پیام