درباره ظرفیتی فراموش شده در ایران
به گزارش ایسنا، زیست توده حاصل از زباله های کشاورزی و جنگلی می تواند انرژی معادل 70 میلیارد تن نفت خام در سراسر جهان تولید کند. عددی که 10 برابر بیشتر از نیاز سالانه انرژی جهان است. این منبع انرژی تجدیدپذیر علاوه بر کاهش وابستگی به سوخت های فسیلی، پتانسیل زیادی برای کاهش آلودگی های زیست محیطی دارد.
بر اساس شاخص عملکرد زیست محیطی سال 2024، ایران در حوزه مدیریت پسماند کنترل شده رتبه 102 را به خود اختصاص داده است. این وضعیت نشان دهنده ضعف در زیرساخت مدیریت پسماند و استفاده بهینه از ظرفیت زیست توده است.
با وجود چالش ها، کارشناسان معتقدند استفاده از زیست توده می تواند بخشی از مشکل عدم تعادل انرژی ایران را حل کند. توسعه پروژه های زیست توده نه تنها به کاهش آلودگی و انتشار گازهای گلخانه ای کمک می کند، بلکه می تواند نقش موثری در تامین انرژی صنعت، حمل و نقل عمومی و حتی توسعه اقتصاد سبز داشته باشد.
همچنین تجارب موفق دنیا که باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از ضایعات و استفاده بهینه از منابع زیست توده می شود، نیازمند توجه ویژه دولت و همکاری های بین نهادی است. این موضوع می تواند مسیری برای توسعه پایدار و حفظ محیط زیست باشد.
در حالی که مشکل دفن غیربهداشتی نیمی از زباله های ایران مشکلی است که علاوه بر آسیب رساندن به محیط زیست، امکان تولید انرژی زیست توده را از بین می برد، ایران از ظرفیت فنی قابل توجهی در زمینه تولید زباله به برق برخوردار است، زباله سوزها قادر به مدیریت 9000 تن زباله در روز و تولید 140 انرژی زیستی و بی هوازی هستند. 60 مگاوات برق با پذیرش 6000 تن زباله در روز و تولید بیوگاز. این گورستان می تواند 40 مگاوات برق تولید کند.
استفاده از این فناوری ها می تواند به کاهش بوهای نامطبوع، کاهش آلاینده های گازی مانند دیوکسین و فوران و کاهش هزینه های زیست محیطی کمک کند.
در راستای اجرای طرحهای تبدیل زباله به انرژی، کارشناسان پیشنهاداتی را ارائه کردند که میتوان به آن اشاره کرد که از جمله آنها میتوان به جذب سرمایهگذار برای ساخت نیروگاههای سوزاندن زباله و نیروگاههای زیستی، حمایت از شرکتهای دانشبنیان در طراحی و ساخت تجهیزات مرتبط، هماهنگی دستگاههای متولی برای تصویب قوانین حمایتی برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای و اجرای برنامهریزی هوشمند فرآیند جمعآوری برای طراحی و ساخت تجهیزات مرتبط اشاره کرد.
انتهای پیام