تاثیر مذهب بر معماری شرق و غرب چه بوده است؟

به گزارش ایسنا، معماری بازتابی از فرهنگ هر کشور است. اگر به معماری های باستانی نگاه کنیم، ویژگی های آنها متفاوت است. به عنوان مثال، در کلیساهای اروپایی، مناره ها بسیار بلند هستند. در حالی که اگر به معابد شرقی نگاه کنیم، شکل و فرم آنها کاملاً متفاوت است. در گذشته معماری عمدتاً متاثر از مذهب بود. طبیعتاً معماری غرب متاثر از مسیحیت و معماری شرق از بودیسم بود. به همین دلیل کلیساهای غربی و معابد شرقی تفاوت زیادی با یکدیگر دارند.

همچنین فرهنگ غربی مبتنی بر تفکر هدف مدار است، در حالی که فرهنگ شرقی مبتنی بر تفکر رابطه ای است. این تفاوت حتی با توجه به «فرد» و «دیگران» نیز قابل مشاهده است; غربی ها مستقل ترند و دیدگاه عینی تری دارند، در حالی که شرقی ها بیشتر جمع گرا و رابطه گرا هستند.

این تفاوت را می توان در حوزه معماری به وضوح مشاهده کرد: غربی ها یک ساختمان را به عنوان یک ساختمان مستقل می بینند، اما شرقی ها آن را در ارتباط با محیط و فضاهای اطراف آن می بینند. به همین دلیل، معماری غربی مستقل تر است، در حالی که معماری شرقی ویژگی های جمعی و هماهنگ بیشتری را نشان می دهد.

دین و معماری

معماری باستانی غرب متاثر از مسیحیت و کاتولیک بود. به همین دلیل، بیشتر بناهای قابل توجه در معماری غربی شامل کلیساها و کلیساها می شود. یکی از نمونه های معروف آن کلیسای ساگرادا فامیلیا در اسپانیا است. در فرهنگ غرب، قدرت خدا مطلق تلقی می شد. قدرت الهی برتر از انسان بود و کلیساها و کلیساها مکان هایی بودند که این عظمت و قدرت خداوند را به نمایش می گذاشتند. در واقع مسیحیت و کاتولیک ریشه اصلی معماری غربی هستند.

از سوی دیگر معماری شرقی تحت تأثیر آیین بودا شکل گرفت. بودیسم منبع اصلی معماری در شرق است. اگر به نقاط دیدنی شرق نگاه کنیم، بیشتر آنها معابد هستند. مردم مشرق قدرت خدا را برابر با قدرت انسان می دانستند; به همین دلیل بناهای شرقی به بزرگی و مجلل بناهای غربی نیستند.

فرهنگ و معماری

به لحاظ تاریخی، فردگرایی در غرب رشد کرده است و این ویژگی فرهنگی در معماری نیز منعکس شده است. معماری غربی دارای ویژگی های قوی استقلال است. به عبارت دیگر، هر ساختمان هدف خاصی داشت. غربی ها قبل از طراحی ساختمان ابتدا هدف آن را مشخص می کنند. به عنوان مثال، آنها ساختمان هایی با هدف جداگانه برای کلیسا، محل زندگی و فضاهای دیگر ساختند.

در نتیجه اگر از بالا به معماری غربی نگاه کنیم، می بینیم که هر ساختمان اندازه و طراحی متفاوتی دارد. هر ساختمان یک فضای مستقل است و هیچ گونه تعامل و ارتباط خاصی بین ساختمان ها وجود ندارد.

در شرق، روح جمع گرایی و فرهنگ تعاون در حال رشد است. در نتیجه معماری شرقی بر معماری مرکزی و هماهنگی با بناهای اطراف تاکید دارد. به عبارت دیگر فرم ساختمان ها را به صورت یکپارچه طراحی می کنند.

بنابراین اگر از بالا به ساختمان های شرقی نگاه کنید متوجه می شوید که رنگ و شکل آنها تقریباً یکسان است. برای مثال در «شهر ممنوعه» چین می بینید که رنگ ساختمان ها و شکل سقف ها هماهنگی کاملی با یکدیگر دارند.

سقف و دیوار

همانطور که قبلا ذکر شد مهمترین ویژگی معماری غربی «استقلال» است. به عبارت دیگر هر ساختمانی باید ویژگی استقلال را داشته باشد. غربی ها در طول تاریخ به انسان به عنوان موجودی مستقل و فردی می نگریستند و این طرز تفکر در طراحی ساختمان ها نیز تأثیرگذار بوده است. طبیعتاً تلاش می کنند تا در هر ساختمان تا حد امکان هماهنگی و تعادل ریاضی در سازه ایجاد کنند. به همین دلیل در معماری غربی طراحی دیوار از اهمیت خاصی برخوردار است. دیوار نشان دهنده مرز بیرونی و فضای مستقل است. بنابراین هنگام احداث ساختمان ابتدا دیوارها به منظور جداسازی فضا از محیط بیرون ساخته می شود و سپس در انتهای آن سقف در بالای آن قرار می گیرد. از این رو در معماری غربی تأکید اصلی زیبایی شناسی بر دیوار است نه سقف.

شرق تحت تأثیر بودیسم بود. همانطور که قبلا ذکر شد، یکی از ارزش های بودیسم “هماهنگی و وحدت” است. در معماری شرقی، ساختمان ها برای ارتباط و ارتباط با فضای بیرونی اهمیت زیادی داشتند.

به همین دلیل در معماری شرق ابتدا ستون هایی ساخته می شود و سپس سقف در بالای آنها قرار می گیرد. از منظر زیبایی شناسی، در معماری شرقی سقف نسبت به دیوار جایگاه برتری داشت. همچنین یکی از ویژگی های قابل توجه معماری شرقی تزئین سقف ها با رنگ های متفاوت و چشم نواز است.

مصالح ساختمانی

در معماری غربی، مصالح اصلی ساختمان بیشتر از سنگ ساخته شده است. بزرگترین مزیت معماری سنگ دوام و استحکام بالای آن است. به همین دلیل، ویژگی های معماری اروپای باستان تا به امروز به خوبی حفظ شده است. ساختمان های سنگی کمتر در معرض آتش سوزی هستند. به عنوان مثال، کولوسئوم در رم و پارتنون در یونان هنوز به عنوان آثار گرانبهایی از دوران باستان باقی مانده اند.

یکی دیگر از مزایای استفاده از سنگ، قابلیت ساخت ساختمان های بلند است. یکی از مهم ترین ویژگی های کلیساهای اروپایی مناره های بلند و ساختار عمودی آنهاست. بنابراین استفاده از سنگ نقطه عطفی در توسعه معماری اروپایی به حساب می آید.

برعکس، در معماری شرقی مصالح اصلی ساختمان چوب است. بزرگترین مزیت ساختمان های چوبی کاربردی بودن و سهولت اجرا است. همانطور که قبلا ذکر شد، در معماری شرقی، چندین ساختمان کوچک با هم ساخته می شوند تا یک مجموعه بزرگ را تشکیل دهند. بنابراین چوب به دلیل سهولت برش، اتصال و حتی شکافتن، ماده ای مناسب و کارآمد محسوب می شد.

با این حال، نگهداری سازه های چوبی دشوار است. زیرا چوب در برابر آتش و رطوبت آسیب پذیر است. به همین دلیل، نگهداری ساختمان های چوبی شرقی دشوار است و نیاز به بازسازی و نوسازی دائمی دارد. به همین دلیل معماری شرق از نظر تاریخی به اندازه معماری غربی ماندگار نیست.

سبک های معماری

حتی در یک منطقه جغرافیایی، ساختمان ها می توانند ویژگی های متفاوتی داشته باشند. در غرب، سبک های مختلف معماری مانند گوتیک و رنسانس دیده می شود. در شرق، معماری کره و ژاپن تفاوت هایی با یکدیگر دارند. در ادامه نگاهی به این ویژگی ها خواهیم داشت.

سبک گوتیک

سبک گوتیک به خاطر مناره های بلند و طاق های نوک تیزش که هدفشان نزدیک شدن به خدا بود، شناخته می شود. کلیسای نوتردام در پاریس و کلیسای جامع کلن نمونه های قابل توجهی از ساختمان های گوتیک هستند.

در این سبک، ستون‌ها و دیوارهای بیرونی ساختمان‌ها نازک‌تر و بلندتر از سایر سبک‌های معماری هستند. به همین دلیل امکان ایجاد پنجره های بزرگ در دیوارها وجود داشت که منجر به ورود نور زیادی به داخل می شد. پس از این پیشرفت، شیشه های رنگی به عنوان یکی از عناصر مهم زیبایی شناختی در معماری گوتیک ظاهر شد.

سبک رنسانس

در سبک رنسانس سقف ها به شکل طاق و گنبد هستند. رنسانس نه تنها بر معماری، بلکه بر فرهنگ و هنر اروپا نیز تأثیر عمیقی داشت. در این دوره، با ظهور مرگ سیاه و شکست جنگ های صلیبی، اقتدار دین ضعیف شد و نظام فئودالی رو به زوال نهاد. این امر زمینه ساز شکل گیری فرهنگ انسان محور شد.

این امر باعث شد که معماری رنسانس در ساختمان های مسکونی و شهری بیش از پیش گسترش یابد. این سبک سرشار از ایده های انسان محور است و بر هماهنگی، نظم، وحدت و تعادل تاکید دارد. به همین دلیل است که معماری رنسانس را معماری منطقی و ریاضی محور می نامند. ساختمان های این سبک عمدتاً شامل ساختمان های عمومی و اداری است که برای استفاده انسان در نظر گرفته شده است.

سبک معماری کره ای

در معماری کره ای، ساختمان ها معمولا با رنگ های سبز، قرمز و سیاه تزئین می شوند. دلیل استفاده از این سه رنگ هماهنگی آنها با طبیعت کره ای است. به عنوان مثال، در معماری سنتی کره، چوب کمتر پردازش می شد و به شکل طبیعی خود به عنوان مصالح ساختمانی برای حفظ رنگ و بافت طبیعی درختان استفاده می شد. به این ترتیب هماهنگی بین بنا و طبیعت آگاهانه حفظ می شد.

همچنین سقف ها انحنای کمی دارند. این ویژگی خاص که یکی از شاخصه های معماری کره ای است، برای ایجاد هماهنگی بیشتر با طبیعت و مناظر اطراف طراحی شده و ظاهری آرام و طبیعی به ساختمان می بخشد.

سبک معماری ژاپنی

در معماری ژاپنی، رنگ های اصلی مورد استفاده خاکستری، سفید و قرمز هستند. انتخاب این رنگ ها ارتباط مستقیمی با آب و هوای ژاپن دارد. ژاپن آب و هوای گرم و مرطوبی دارد، بنابراین استفاده از رنگ های روشن مانند سفید و خاکستری به کاهش گرما و ایجاد حس خنکی در فضا کمک می کند. از رنگ قرمز برای ایجاد تعادل و جلوه نمادین نیز استفاده می شود.

در معماری ژاپنی سقف ها به صورت نامتقارن ساخته می شوند. این طراحی خاص یک راه امن برای مقابله با زلزله است. همچنین انحنای سقف ها تیز و زاویه دار است که یکی از ویژگی های بارز معماری ژاپنی است.

انتهای پیام